برخی از سلاح هادر نین جوتسو (برخی ها نیامده):
آشیکو و شوکو:
آشیکو سلاح نوعی پنجه تیغ دار است که روی کفش پوشیده میشود و شوکو پنجه تیغداری است که مثل دستکش است. یکی از مزیت های این 2 سلاح اینه که میشه بوسیله این 2 سلاح راحت تر و بهتر میتوان از جایی بالا رفت و مزیت دیگه اینه که میشه با وسایل ضربات مرگبار و کشنده به حریف زد.
بوچوب:
یکی از مهمترین سلاح ها برای یک نینجا محسوب می شود که در حدود 6 پا طول دارد و معمولا از چوبهای سفت و یا نی خیزران و تو خالی ساخته میشود.یکی از علل تو خالی بودن اینه که ضربات نینجا حالت شلاقی پیدا کنه و سریع حرکت کنه و همچنین یک نینجا قادر است که دارتهای سمی از درون اون به بیرون پرتاب کنه.
تیر و کمان :
علاوه بر نینجاها ، سامورائی ها نیز از این سلاح استفاده میکردند.این سلاح انواع زیادی داره بلند و کوتاه و افقی که معمولا برای اثر بیشتر تیر این سلاح را در سم قرار میدادند.کونوایچی ها (زنان نینجا) معمولا با این سلاح آموزش می دیدند و در استفاده در این سلاح تبحر زیادی داشتند.
بوکن :
شمشیر چوبی است که نینجاها معمولا برای آموزش از آن استفاده میکردند و این سلاح هم از چوبهای سفت می ساختند و این خود یک سلاح هم هست که اغلب نینجاها ترجیح می دادند به جای شمشیر واقعی از این سلاح استفاده کنند.
علتش هم اینه که چون بوکن سبک تر است و حمل آن بهتر است و راحت میشه آن را استتار کرد و خطر بریدن برای شخص وجود ندارد.
چیگیریکی :
طول این سلاح 2 پا است با یک زنجیر 1.2-2 اینچی که به یک سر آن وصل شده و سر زنجیر توپ یا حجمی که تیغدار است به آن وصل شده زنجیر طوری تعبیه شده که کاملا به درون چوب و یا میله میره و میشه از اون به عنوان گرز استفاده کرد.
فوکیا :
یکی دیگر از سلاح های مهم نینجا فوکیا یا لوله ای است که بوسیله آن دارتهای سمی به دشمن پرتاب می کنند و گاها هم برای گیج کردن دشمن چون نمیتونه تشخیص بده که نینجا که است و همچنین از این سلاح می شه بعنوان لوله تنفس زیر آب هم استفاده کرد. حتی متسوبیشی را میشه بوسیله این سلاح به سورت دشمن پرتاب کرد.
هانبو :
چوبی که 3 پا طول دارد و میشه بعنوان یک چوب دستی از آن استفاده کرد. میشه از اون بجای بوکن هم استفاده کرد و یا چیزهایی از قبیل زنجیر را درون آن پنهان کرد.
هوکو :
یک چوب بلند از جنس خیزران که سر آن یک سای که یکی از پهلوها را ندارد وصل است.این نیز در ضربات خنجری کاربردی وسیع دارد.
ناگیناتا :
یک چوب بلند است که به یک سر آن یک تیغه با قوس نصب شده.
کاکوته :
حلقه ای است که کونوایچی ها از آن استفاده میکردند که قبلا در سم غلتانده شده بود
حلقه را از آهن و یا پوب آب دیده درست میکردند.نینجاها راحت با فشار دادن حلقه روی گلوی کسی میتوانند آدمی را بدون اثر زیادی بکشند.
شورایكن :
« ستاره مرگ » نینجا تیـغ های پـرنده زهر آلـود (شورایكن جوتسو) شورایكن سلاحی كوچك ، مخرب و ویران كننده ، ساده ، ولی مرگبار : سلاحی منحصر به فرد یك نینجا واقعی شوری كن یا تیغ های پرنده ، و برنده عبارتی است كه از دوره موروماچی (1573-1623 ) به كار برده شد
آشیارو:
از اونجایی که کشور ژاپن کشور جنگلی و بارونی است کفشهایی را که نینجاها می پوشیدند هم به همین علت جاهایی به شکل خاصی به جا می گذاشته که باعث لو رفتن نینجا میشده به همین علت نینجاها از رد پاهایی به شکل رد پاهای حیوانات از چوب می ساختند و یا اینکه از کف کفش خودشون کوچکتر را که مانند هم بود به ته کفش وصل میکردند که مثل رد پای کودکان بشه و تعقیب کنندگان آنها گمراه بشوند.
دوکا :
یک قوطی کوچک است که نینجاها در اون مقداری ماده مخصوص حمل میکردند که برای روشنایی در شب و گرم کردن اونها در شبهای عملیاتی سرد کاربرد داشته است.
گاندو:
از اونجایی که معمولا نینجاها در شب عملیتهای خود را انجام میدادند پس آنها نیاز به یک منبع روشنایی داشتند.گاندو چراغ قوه زمان نینجاها بوده بطوری که یک شمع درون یک تکه آهن که مثل قوطی گرد باشه چسبانده میشده و یک دسته برای اون تعبیه میکردند و با این شمع که درون یک قوطی بوده نور شمع را هر کجا که میخواستند متمرکز میکردند.
هاسامی بون :
این هم وسیله ای برای گزراندن وسایل نینجا از روی آب بدون خیس شدن است.
کاگیناوا :
این وسیله برای بالا رفتن از دیوارها کاربرد داره که متشکل از یک چنگک و 12 تا 15 پا طناب است.از این وسیله برای تاب خوردن نیز استفاده میکردند و حتی میشه از اون بعنوان یک سلاح استفاده کرد.
کاما ایکادا :
این هم یک وسیله برای گذشتن خود نینجا از آبهای زیاد است که بیشتر شبیه یک کلک میمونه که نینجا برای رد شدن از آب میتونست آنرا سریع بسازد.
کوسوری بین :
نینجاها همیشه با خود یک قوطی کمکهای اولیه شامل ضد عفونی کننده ها و مرحم ها و پمادها را در آن حمل میکردند که برای این بود که اگر در وقت عملیات مجروح شدند خوشون را درمان کنند.از این وسیله همچنین برای حمل سم و پادزهر نیز استفاده میشده.
میزو گومو :
وسیله ای ارتجاعی و قابل باد کردن برای گذر از رودخانه و آب است که نینجا با باد کردن این وسیله و قرار دادن کفشش روی اون میتونسته روی آب معلق بمونه که این کیسه ها را از پوست خرگوش و یا پوست اسب می ساختند.
متسوبیشی :
وسیله ای است که بطور موقت و یا دائم دشمن را کور میسازد.پوست خالی تخم مرغ،پاکتهای کاغذی و نی های بامبو چیزهایی بودند به مخلوطی از شن،براده آهن و فلفل و یا موادی دیگر پر میشدند که نینجاها بوسیله این از دست دشمن فرار میکردند و یا او را میکشتند هر یک دانه متسوبیشی اگر درست استفاده شود میتواند حداقل تا 3 نفر را نابینا کند.
شیکورو :
نینجاها معمولا با خود یک اره کوچک حمل میکردند تا بنوانند دیوارهای آن زمان ژاپن را سوراخ کنند و به استراغ سمع بپردازند.این اره ها بطوری بودند که سوراخ طرف نینجا بزرگ و سوراخ طرف دیگر کوچک بود.
شینوبی بون :
نینجاها برای گذر از رودخانه های بزرگ و پهن نیاز به وسیله ای داشتند تا آنها و وسایلشان را از آنجا عبور دهد.این وسیله یک قایق بزرگ بود که در کیفی مخصوص حمل میشد و نینجا در مواجه با رودخانه آنها را به هم وصل میکرد و از رودخانه رد میشد.
بمبهای دودزا :
که شاید یکی از مشهورترین ابزار یک نینجا باشد.نینجاها با استفاده از این ابزار از دست دشمن فرار میکردند و یا باعث مرگ او میشدند و بیشتر از آن در درگیریهایی که یک نینجا و چند مبارز وجود داشت و یا فرار استفاده میکردند.
شینوبی کای :
این نیز قایقی برای نینجا و وسایلش است.که از قطعات بامبو و یک پره در ته اون تشکیل شده.
توجیمه :
از آنجایی که درهای قدیمی در ژاپن از کنار باز میشه نینجا از این وسیله که یک میله که دو طرفش چنگک دارند استفاده میکرده تا درها را قفل نگه دارد.
تارو ایکادا :
مانند ظرفهایی بودند که برای گذر از رودها و نهرهای کم عمق از آن استفاده میشده و نینجا هر پای خود را درون یک کدام از ظرفها میکرده و رد میشده.
تیسوگی بون :
این هم یکی دیگر از ابزارهای عجیب نینجا بوده.قایقی بوده که در خشکی از هم جدا بوده و هر نینجا قطعه مخصوص خود را حمل میکرده ولی برای گذر از آب آن قطعه ها را به هم میچسباندند و از آب میگذشتند.
کاماس :
یک نوع داس است که معمولا از آن جفت استفاده می کنند تمام ضربات سریع و مورب را با این سلاح میتوان انجام داد و طول تیغه این سلاح حدود 11-12 اینچ است و دسته آن مقداری بلند تر است اما اصل این سلاح دستش کوچکتر از تیغه اون است.
نکو ته :
این سلاح مخصوص کونوایچی ها (زنان نینجا) است که مانند حلقه های پنجه است که فقط به سر انگشتان میروند.این سلاح هم معمولا سمی بوده و بهترین جا برای ضربه چشمهای حریف بوده اند.
نانچیکو:
همه این سلاح را می شناسند و لازم به توضیح نیست.
کوساری گاما :
این سلاح هم یک داس است که به سر آن یک زنجیر بلند نصب است که به سر زنجیر هم حجمی آهنی وصل است.از داس برای ضربه زدن و از زنجیر و وزنه برای به دام انداختن حریف و یا سلاح آن کاربرد دارد.یک دور چرخش حلقه دور حریف کافی بود تا نینجا کار دشمن را بوسیله داس تمام کند.این هم سلاحی است که نینجاها از وسایل کشاورزی اختراع کردند.
کیوکتسو شوگی :
می شه گفت که نوعی چاقو(میله ای که وسط آن یک تیغه دارد.) هست که به طنابی از جنس موی اسب و یا موی زنان تهیه شده و به سر دیگر طناب حلقه ای نصب بوده که از چاقو برای درگیری نزدیک و از حلقه برای به دام انداختن سلاح دشمن استفاده میشده.
مانریکی گوساری :
یک زنجیر 3 پایی است که به دو سر آن وزنه وصل است که از این سلاح برای دفاع از خود استفاده میشده ولی وقتیکه دست یک نینجا باشه میتونه خطرناک باشه وقتی یک سر از آن در دست نینجا است از سر دیگرش میشه بعنوان یک شلاق استفاده کرد و آنرا را چرخاند که ضربه سختی به دشمن وارد می کند.
اونو :
این سلاح یک نوع تبر جنگی است که قویترین سلاح برای خراب کردن دروازه های آن زمان بوده.این سلاح میتونه اسب سوارها را به زمین بیاندازد و هر کسی را که بخواهد با سلاح پست تری بجنگد را از میان بردارد.
شوبو :
این سلاحی است برای فشار دادن نقاط حساس به ضربه بدن(دیم ماک) که گردن بهترین جا است.این سلاح متشکل از حلقه ای است که درون انگشت میانی می رود و میله ای بسیار سخت محکم و گاهی از چوب.
تانتو:
یک چاقو است که از مهمترین سلاح های نینجا است.این سلاح از فولاد عالی مثل شمشیر سامورائی ها نبود اما نینجاها از این سلاح بعنوان سلاح چندگانه استفاده میکنند.این سلاح برای سوراخ کردن درها برای خبرچینی،سوراخ کردن زمین و ایجاد نهر آب و همچنین برای پرتاب کردن مثل شورایکن و برای ضربه زدن است.
نینجا تو :
شمشیر هایی که نینجاها حمل میکردند مثل سامورائی ها که از بهترین نوع فولاد بود و ماه ها سر اون با دست کار میشد تا ساخته بشه نبود.شمشیر اونها بسیار تیز است و راحت میشد یک انسان با زره را به دو نیم کرد.طول شمشیر سامورائی ها 26 تا 37 اینچ است.
شمشیر نینجاها کوتاهتر یعنی 24 اینچ است.جنس این شمشیر بسیار پست تر از سامورائی ها بود که یک علتش اینه که شمشیر سامورائی ها با هر ضربه ای باعث برش میشد و مرگبار بود ولی شمشیر نینجاها باید بعد ضربه چرخانده می شد تا باعث مرگ میشد.
علت دیگه این بود چون نینجاها را افراد خلافکار و کوهستانی می دانستند آنها به آهنگریها شهر که سامورائی ها به آنها دسترسی داشتند،دسترسی نداشتند.
با اینکه شمشیر اونها خوب نبود اما مزیت هایی داشت.مثلا اینکه غلاف آنرا برای حمل ابزار و یا وسایل 3-4 اینچ بلند تر میساختند.همچنین نینجا از شمشیرش بعنوان یک پله برای بالا رفتن از دیوار استفاده میکرد.
راستی میدونید نینجاها جدا از خطر چرا از بوکن استفاده میکردند؟
چون عقیده داشتند که وقتی شمشیری کشیده میشه باید خونی ریخته بشه و در افسانه ها آمده وقتی که نینجا شمشیرش را از غلاف بیرون میاورد هاله از انرژی دور اون را فرا میگرفت و باید بگم که شمشیر مهمترین سلاح یک نینجا است و باید احترام خاصی به آن گذاشت در گذشته چون آداب بسیاری داشته ترجیح میدادند از بوکن استفاده کنند.
تسن :
یا همون بادبزن که با ورقه ها آهن ساخته میشه بعنوان یک گرز بوده.در داستانها اومده که نینجاها باد بزن ها را سمی میکنردند و وقتر کسی استفاده میکرده میمرده.مدلهای گوناگونی داره که نینجا میتونه با این سلاح باعث برشهای متعدد و مرگ بشه.
تتسو بیشی :
قطعات آهنی کوچکی هستند که دارای سرهای متعدد و تیز هستند که طوری طراحی شده که همیشه حداقل یک سر تیز آن رو به بالا است.در هنگام فرار نینجا آنها را پشت سر خود میریزد و همچنین از آن بعوان یک سلاح پرتابی استفاده میکند.
یاری :
معمولا 5 پا دسته با 6 پا تیغه است و سلاحی مخفی درون خود دارد.
سای:
سلاح سای از سلاحهای کاربردی در بسیاری از ورزشهای رزمی می باشد.سای یک سلاح ژاپنی است که نام آن از نام یک منطقه بسیار قدیمی ژاپن برداشته شده است.
در زمانهای قدیم سای سلاح نبوده از سای برای اندازه گیری میزان نرمی و عمق نفوذ آب در شالیزار و برای کاشت و امور کشاورزی استفاده می شده است
شکل و ساختار تنه و بدنه اصلی سای همانند یک باتوم نوک تیز است ، این قسمت تنه اصلی سلاح سای را تشکیل می دهد و این تنه همان شاخه اصلی سلاح سای است.
سای را به تناسبهای گوناکونی می سازند مثلا در بعضی مدلها اختلاف طولی در شاخه وسط با شاخه های دو طرف کم و در بعضی مدلها زیاد است و در ساختار کلی این سلاح به دو طراحی و شکل اصلی محدود میشود.
طول تنه اصلی این سلاح از 30 الی 70 سانت دیده شده است که اگر با توجه به اصول کاربرد آن دقت شود که طول استاندارد آن باید بین 30 تا 45 باشد چرا که باید حداکثر کمی از طول ساعد بلندتر باشد .
سلاح سای لزوما نباید دارای نوک تیز باشد زیرا این سلاح در اکثر موارد در حالت تدافعی استفاده میشود از موارد کاربرد سای میشود به دفاع در مقابل شمشیرهای بلند ( کاتانا) اشاره کرد که در صورتی که مهارت در استفاده از سای داشته باشید به راحتی با سای می توانید شمشیر مهاجم را بشکنید .
چندین روش گوناگون برای در دست گرفتن سای وجود دارد که هر کدام در موقعیت خاص استفاده میشود و مهمتر از دانستن این که سای را به چه حالاتی میتوانید در دست بگیرید این است که بتوانید در هنگام مبارزه و استفاده از این سلاح به سرعت و به خوبی این حالات و روش در دست گرفتن خود را تغییر دهید تا هماهنگ با شیوه مبارزه مهاجم بتوانید به خوبی از خود دفاع کنید.
این سلاح را هندی ها شمشیر شکن می نامیدند.
سای شامل ۶ قسمت اصلی زیر است:
تسوکاگاشیرا (Tsukagashira): انتهای دستگیره سای که معمولاً کمی برجسته تر از خود دستگیره است.
تسوکا (Tsuka): دستگیره اسلحه سای است که گاه برای تسلط بیشتر موادی مانند طناب کنف بدور آن پیچیده میشود
موتو (Moto): نقطه تماس دو شاخه محافظ (یوکو) و شاخه اصلی (مونوچی)
یوکو (Yoko): دو شاخه که بصورت متقارن در کنار مونوچی قرار دارند و بیشتر نقش محافظت دارند.
مونوچی (Monouchi): محور یا شاخه اصلی سای است که بصورت گرد یا چند سطحی میتواند باشد.
ساکی (Saki): نوک شاخه اصلی اسلحه سای که در نوع آموزشی آن همواره بصورت کند و گرد میباشد.[۶]
کونای :
یک چاقوی بسیار کوچک است که برای پرتاب کردن و یا از آن در مواقع حساس استفاده میکنند و کاربرد دیگر آن برای بالا رفتن از جایی است.
هر پا برابر 30.48 سانتیمتر است.
و هر اینچ برابر 2.54 سانتیمتر است.
